Implant zębowy po zakończeniu gojenia nie powinien boleć. Jeśli dolegliwości pojawiają się dopiero po kilku latach od zabiegu, nie należy ich traktować jako naturalnego następstwa wszczepienia implantu. Ból może pochodzić z tkanek otaczających implant, odbudowy protetycznej, sąsiednich zębów albo kości. W takiej sytuacji konieczna jest możliwie szybka konsultacja ze stomatologiem, ponieważ wczesne rozpoznanie problemu zwiększa szansę na zachowanie implantu.

Dlaczego implant może zacząć boleć po kilku latach?

Sam implant zęba Kraków jest wykonany z materiału pozbawionego unerwienia, dlatego nie boli w taki sposób jak naturalny ząb. Dolegliwości powstają najczęściej w dziąśle, kości lub innych strukturach znajdujących się w jego bezpośrednim sąsiedztwie.

Jedną z częstszych przyczyn jest stan zapalny tkanek wokół implantu. Początkowo może obejmować wyłącznie dziąsło, powodując zaczerwienienie, obrzęk i krwawienie. Jeśli zapalenie obejmie również kość, dochodzi do periimplantitis, czyli postępującej utraty podparcia implantu. Nieleczone periimplantitis może doprowadzić do rozchwiania i utraty wszczepu.

Ból może również wynikać z przeciążenia implantu. Dochodzi do niego między innymi przy zgrzytaniu zębami, zaciskaniu szczęk, nieprawidłowym kontakcie zębów podczas nagryzania albo uszkodzeniu korony protetycznej. Długotrwałe przeciążenie może powodować stan zapalny, ubytek kości lub poluzowanie elementów łączących implant z koroną.

Inną możliwością jest problem dotyczący zęba sąsiadującego z implantem. Próchnica, zapalenie miazgi, pęknięcie korzenia lub stan zapalny przy wierzchołku korzenia mogą powodować ból odczuwany błędnie jako ból implantu.

Jakie objawy powinny skłonić do pilnej wizyty?

Do stomatologa należy zgłosić się zawsze, gdy ból utrzymuje się dłużej niż jeden lub dwa dni, nasila się podczas gryzienia albo regularnie powraca. Szczególnej uwagi wymagają objawy wskazujące na aktywny stan zapalny lub utratę stabilności implantu:

• obrzęk, zaczerwienienie lub krwawienie dziąsła wokół implantu,
• wyciek ropnej wydzieliny, nieprzyjemny smak lub zapach z okolicy wszczepu,
• ból podczas nagryzania, uczucie rozpierania albo pulsowania,
• odsłonięcie metalowej powierzchni implantu lub obniżenie dziąsła,
• ruchomość korony albo całego implantu,
• gorączka, powiększenie węzłów chłonnych lub obrzęk twarzy.

Ruchomość implantu, ropienie, szybko narastający obrzęk oraz silny ból wymagają pilnej konsultacji stomatologicznej. W przypadku obrzęku utrudniającego połykanie lub oddychanie konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Co zrobić bezpośrednio po pojawieniu się bólu?

Pierwszym krokiem powinno być umówienie wizyty u stomatologa zajmującego się implantologią lub u lekarza, który wykonywał leczenie. Nie warto czekać, aż ból samoistnie ustąpi, ponieważ okresowe zmniejszenie dolegliwości nie oznacza usunięcia ich przyczyny.

Do czasu konsultacji należy dokładnie, ale delikatnie oczyszczać okolicę implantu. Można używać miękkiej szczoteczki, szczoteczek międzyzębowych lub irygatora, o ile ich stosowanie nie nasila bólu i nie powoduje urazu dziąsła. Nie należy intensywnie uciskać bolesnego miejsca ani próbować samodzielnie dokręcać ruchomej korony.

W razie potrzeby można zastosować dostępny bez recepty lek przeciwbólowy zgodnie z ulotką, uwzględniając przeciwwskazania, przyjmowane leki i choroby przewlekłe. Środki przeciwbólowe jedynie ograniczają objawy i nie zastępują leczenia przyczyny.

Nie należy samodzielnie przyjmować pozostałych po wcześniejszym leczeniu antybiotyków. Antybiotyk nie usuwa kamienia, biofilmu bakteryjnego, przeciążenia ani poluzowania elementów protetycznych, a jego nieprawidłowe stosowanie może utrudnić dalsze leczenie.

Jak wygląda diagnostyka bolesnego implantu?

Lekarz rozpoczyna diagnostykę od oceny dziąsła, korony protetycznej i stabilności całej konstrukcji. Sprawdza również, czy wokół implantu występuje krwawienie, ropienie, pogłębione kieszonki lub oznaki przeciążenia podczas zwarcia zębów.

Zwykle konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, które pozwala ocenić poziom kości wokół implantu i porównać go z wcześniejszymi badaniami. W bardziej złożonych przypadkach lekarz może zlecić tomografię stożkową CBCT, szczególnie gdy podejrzewa większy ubytek kości, pęknięcie elementu albo problem dotyczący sąsiednich struktur.

Ważnym etapem jest także sprawdzenie zębów znajdujących się obok wszczepu. Dzięki temu można odróżnić rzeczywisty problem z implantem od bólu promieniującego z naturalnego zęba, zatoki szczękowej lub stawu skroniowo-żuchwowego.

Jak leczy się ból implantu po kilku latach?

Sposób leczenia zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania zmian. Przy powierzchownym zapaleniu dziąsła leczenie może obejmować profesjonalne oczyszczenie okolicy implantu, usunięcie złogów i korektę higieny domowej. Niekiedy lekarz zaleca czasowe stosowanie preparatu antyseptycznego.

W przypadku periimplantitis konieczne jest dokładne oczyszczenie powierzchni implantu i ograniczenie zakażenia. Przy większej utracie kości może być potrzebny zabieg chirurgiczny umożliwiający dostęp do implantu, usunięcie tkanek zapalnych i ocenę możliwości odbudowy kości.

Jeżeli przyczyną jest przeciążenie, lekarz może skorygować kontakty zgryzowe, naprawić lub wymienić koronę, dokręcić poluzowaną śrubę albo zalecić szynę ochronną stosowaną w nocy. Przy bruksizmie samo leczenie stanu zapalnego bez ograniczenia przeciążenia może nie przynieść trwałego efektu.

Usunięcie implantu rozważa się wtedy, gdy wszczep jest ruchomy, doszło do znacznej utraty kości, implant pękł albo nie ma możliwości przewidywalnego opanowania zakażenia. Nie każdy bolesny implant wymaga jednak usunięcia. W wielu przypadkach szybkie leczenie pozwala zachować wszczep i odbudowę protetyczną.

Czy można zapobiec ponownemu pojawieniu się bólu?

Po zakończeniu leczenia konieczne są regularne kontrole implantologiczne i profesjonalna higienizacja. Częstotliwość wizyt powinna być dostosowana do stanu dziąseł, jakości higieny, palenia tytoniu, przebytych chorób przyzębia oraz chorób ogólnych, takich jak niewyrównana cukrzyca.

Okolicę implantu należy codziennie oczyszczać nie tylko szczoteczką, lecz także odpowiednio dobranym narzędziem do przestrzeni międzyzębowych. Osoby zaciskające lub zgrzytające zębami powinny stosować zaleconą szynę i regularnie kontrolować stan korony oraz elementów łączących.

Ból po latach zawsze wymaga sprawdzenia

Implant zębowy, który zaczyna boleć kilka lat po wszczepieniu, wymaga diagnostyki stomatologicznej. Przyczyną może być zapalenie tkanek, utrata kości, przeciążenie, uszkodzenie korony lub choroba sąsiedniego zęba. Doraźne przyjmowanie leków przeciwbólowych może zmniejszyć objawy, ale nie rozwiązuje problemu. Szybka konsultacja, badanie kliniczne i diagnostyka obrazowa dają największą szansę na zatrzymanie zmian i zachowanie implantu.